بازدید کننده عزیز سایت دیجی صنعتی هنوز به طور کامل آماده نشده به این معنی که محصولات در جریان قیمت گذاری است.لذا شما فقط می توانید از اطلاعات فنی موجود استفاده نمایید.برای خرید حتما تماس بگیرید.

تأثیر مقدار منگنز در مواد لوله

تأثیر مقدار منگنز در مواد لوله

تأثیر مقدار منگنز در مواد لوله

Effect of Manganese in Pipe Material

 

 

Description:

عنصر منگنز با نماد شیمیایی ( Mn ) و نام لاتین ( Manganese ) از لحاظ اهمیت در ترکیب شیمیایی فولادهای مورد استفاده در ساخت لوله بعد از کربن مهم­ترین عنصر است. به طور معمول منگنز در همه فولادها  وجود دارد و به عنوان احیا کننده و همچنین وارد کننده استحکام و واکنش پذیری به عملیات حرارتی عمل می­کند. منگنز معمولاً به مقدار، % 2 - 3/0 در ترکیب فولادهای مورد استفاده در ساخت لوله ها موجود است، اما برخی  فولادهای خاص حتی در دامنه %18 - 10 نیز دارای عنصر منگنز در ترکیب شیمیایی خود هستند.

Keywords:

تأثیر مقدار منگنز در مواد لوله، نقطه ذوب منگنز، استحکام، احیا کننده، عنصر آلیاژی، ازدیاد طول نسبی، قابلیت چکش خواری، جوشکاری، ماشینکاری، مواد خورنده، فولاد، لوله، لوله فولادی.

Effect of Manganese in Pipe Material, Alloying  Element, Elongation, Malleability, Welding, Machinability, Corrosive Substances, Pipe, Steel Pipe.

 

 

 

عنصر منگنز با نماد شیمیایی ( Mn ) و نام لاتین ( Manganese ) از لحاظ اهمیت در ترکیب شیمیایی مواد سازنده لوله های فولادی بعد از کربن مهم­ترین عنصر است. به طور معمول منگنز در همه فولادها  وجود دارد و به عنوان احیا کننده و همچنین وارد کننده استحکام و واکنش پذیری به عملیات حرارتی عمل می­کند. منگنز معمولاً به مقدار، % 2 - 3/0 در ترکیب فولادهای مورد استفاده در ساخت لوله ها موجود است، اما برخی  فولاد های خاص حتی در دامنه %18 - 10 نیز دارای عنصر منگنز در ترکیب شیمیایی خود هستند.

این عنصر در فولادهای خوش تراش ( اتومات ) از عناصر مهم آلیاژی به شمار می رود زیرا خطر شکنندگی داغ را کاهش می دهد.

تنش تسلیم و استحکام نهایی بدنه لوله های فولادی با اضافه کردن منگنز به ترکیب شیمیایی آنها افزایش یافته، قابلیت آهنگری و قابلیت جوشکاری بهتر شده و عمق سختی پذیری فولاد را به شدت افزایش می دهد.

مقدار بیش از %4  این عنصر با وجود کم بودن سرعت خنک شدن، باعث ایجاد شکننده مارتنزیتی شده، به نحوی که حوزه آلیاژی به ندرت مورد استفاده قرار می گیرد.

فولادهایی با مقدار  منگنز بیش از %12 با وجود مقدار بالای کربن از نوع آستنیتی هستند، زیرا عنصر منگنز حوزه گاما را به شدت پهن می کند. اگر سطح چنین فولادهایی تحت تنش­های ضربه ای قرار گیرد، کار سختی سطح آنها افزایش ولی مغز آنها چقرمه باقی می ماند. بنابراین چنین فولادهایی مقاومت سایشی بسیار بالا در مقابل بارهای ضربه ای دارند.

فولادهایی با مقدار منگنز بیش از %18 نیز در صورت بالا بودن درصد تغییر شکل، قابل آهنربا شدن نبوده و به عنوان فولادهای ویژه و همچنین به عنوان فولادهای چقرمه سرد در بارگذاری دما پایین کاربرد دارند.

ضریب انبساط گرمایی با افزایش  مقدار منگنز در ترکیب شیمیایی مواد سازنده لوله افزایش ولی قابلیت هدایت گرمایی و الکتریکی آن کاهش می­یابند.

افزودن منگنز به ترکیب شیمیایی مواد سازنده لوله های فولادی تاثیرات بسیار مطلوبی بر قابلیت های آهنگری ( چکشخواری ) و جوشکاری آنها می­گذارد.

عنصر منگنز در واقع یکی از عناصر اکسیدزا است که به سرعت با گوگرد ترکیب می شود و تشکیل سولفید منگنز می­دهد و بدین وسیله مانع از ترکیب شدن گوگرد با آهن شده و اثر نامناسب سولفید آهن را خنثی می­کند.

میزان عمق سختی دیواره لوله های فولادی نیز به شکل قابل ملاحظه­ای متأثر از مقدار عنصر منگنز در ترکیب شیمیایی آنها است.

نقطه ذوب منگنز: 1221 ° C

 

 

 

 

 

 

 

 

 تأثیر مقدار منگنز در مواد لوله، نقطه ذوب منگنز، استحکام، احیا کننده، عنصر آلیاژی، ازدیاد طول نسبی، قابلیت چکش خواری، جوشکاری، ماشینکاری، مواد خورنده، فولاد، لوله، لوله فولادی.
 2/1/2016 7:55:00 AM
نوشته شده در: 6 سال قبل

آدرس دیجی صنعتی

آدرس دفتر مرکزی : تهران - میدان قزوین - خیابان قزوین پلاک 330

آدرس دیجی صنعتی 2

02155429098  02155418351